masal bitti . Sıra gerçeklerde.

hep "ömür boyu"na hatta "sonsuzluğa" inandırdılar bizi.
oysa balıklarım öldü , kedim kayboldu , annemse en şanslımızdı , hastalık dediler . her şeyi unutmuştu. En güzeliydi unutmak belki de.

Evet hiç bir şey sonsuz olmadı. Hep sonlar vardı , bitmeyenlerse umutlardı.

Her gidişin bi dönüşü vardır dediler. Dünya yuvarlaktı ," bir daha asla" diyemeyecek kadar da küçük ..

ne yani fotoğraflardaki gülümsemelerin sahipleri uzay gemisine binip gezegeni mi terk ettiler ?

Gökyüzü hep maviydi ufuk ateş gibi kırmızı.

benim mavilerimi kim çaldı? kim kırmızımı griye boyadı ?

bir şeyi çok istersen olurmuş diye inandırdılar. Gerçekleşmeyen her dilek için bir çentik attık.

Hep diğer 6 milyar insandan bahsettiler.
Oysa ben ölmüştüm ,
" beşmilyardokuzyüzdoksandokuzmilyondokuzyüzdoksandokuzbindokuzyüzdoksandokuz "
kişi kalmıştı.

Hep daha iyi bi yer vardı , ölüm son değil başlangıçtı.
o yer terkedilmişti.

Son Söz:
Sevgili Tanrı ; ordaysan balıklarımı geri gönder.

aynı filmi sıkılmadan 88438432187120369 kere izlemek ..

Léon: Mathilda, bunu bana neden yapıyorsun? Sana iyi davrandım. Dün şu kapının önünde, senin hayatını kurtardım.

Mathilda: Doğru. Ve şimdi de ondan sen sorumlusun. Hayatımı kurtardıysan, bunun için iyi bir nedenin olmalı. Beni kovarsan, o kapıyı açmış olmanın hiçbir anlamı kalmaz. Beni ölüme terk etmiş olursun. Ama kapıyı açtın.

Léon: Yani?

Mathilda: Eğer bana yardım etmezsen, bu gece ölürüm. Bunu hissedebiliyorum. Ve bu gece ölmek istemiyorum.

Not Good Enough For You ..

blog sana birinden bahsedicem şimdi. Bi çocuk var tamam mı ? ben bunu bi süredir rahatsız edici biçimde izliyodum . neden mi dedin? çok hoş da ondan hani şu "ayy çoook tatlııığğ" diye ölüp bitilen tiplerden . neyse bu arkadaşın sevgilisi vardı ben başlarda takmadım zaten çocuğu izlemekle yetinmeyi planlıyodum öyle bi bişeyler hissetme durumu yoktu yani. Sonra bunlar ayrıldılar blog. Çocuk da beni farketmiş değildi henüz. Ondan sonra ben harekete geçmeye karar verdim en fazla tersler mantığıyla. Bi arkadaşı araya soktum klasiktir bilirsin , bizim hoş tip de "meraba" dememi istemiş. Haliyle facebook da eklemiştim çocuğu ordan yazsam mı yazmasam mı diye baya bi düşündüm. Ama o da benden bekliyodu ilk adımı. sonunda becerdim yazdım bu çocuğa. Sonra muhabbet falan işte .. Bi süre konuştuk böyle.Çok iyi biri olduğumu düşünüyomuş , öyle söylemiş.
sonra eski sevgilisi araya girdi .. evet çok karıştı.
bana değer vermeseydin çocuk... Keşke amaan napcam ben bu kızı deseydin eski sevgiline dönseydin. O zaman daha az üzülürdüm. Yine başa döndüm uzaktan izliyorum seni. O kadar iyiysem neden benle değilsin ?
bişey hissetmiyorum demiştim ya yanılmışım blog. Dünden beri enkaz durumundayım. Tüm dünyam olmuş kocaman bi mutluluk olmuş benim için. Keşke o kız ortadan yok olsa .. daha doğrusu aklından çıkarsa onu .. madem ben bu kadar iyiyim.
Komik dimi beni üzmek istemediğini için beni üzmesi ?

Hoşgeldin , Hoşbulduk .

Ne zamandır düşünüyodum sonunda bi blog oluşturdum ben de. Sıkılmıştım , bugün oluşturmazsam ne zaman oluşturcam dedim ve oluşturdum. Cidden oluşturdum yani. Yazarım artık. Hadi görüşürüz bilog masal kitabı okumaya gidiyorum. Niye mi ? Yarın edebiyat yazılım var da ondan. Evet "başarılar" bana.