Bilincimin altını üstüne getirdim.

düşüncelerimin dağıldığı an içine düştüğüm boşluk ..

bunu anlayabilmen için çok şey anlatmam gerekiyor
ve ben konuyu doğru yerden yakalayamıyorum.

Daha fazla düşünmek bana zarar verecekse ..

sen beni önemsediğini söyleyerek

en güzel masalını yazmışsın zaten.

Sözlerimiz , söz verdiklerimiz vardı.

Ama sen her fırsatta arkanı dönüp parmaklarını birleştirdin.

Ne zaman konuşsan , söz versen bana

ayağın hep havadaydı.

Alışkanlık işte.

Şimdi bende ; seni unuttuğumu söylüyorum,

ama tek ayağım havada , farketmiyorsun.