alabildiğine mavi denizin karşısında
el ele oturuyoruz.
Gün batımı , etrafta kimsecikler yok,
rüzgar saçlarımı savuruyor.
Bu rüyaları görebilmek için
hep uyumak istiyorum.
Kurduğum hayallerin uzaklığı ürkütüyor beni.
Daha yürümem gereken çok yol var !
omuzlarımdaki yükle ..
yardım et n'olur,
ağır geliyor seni sevmek işte ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder