seninim..
Bir Ankara anlıyor beni. Yağmurlu, sisli hep gürültülü şehrim. Hep bişeyler biriktiriyor, bulutlar çöküyor üstüne ama bir türlü damlalar düşmüyor. O da hep yutuyor, hep tepkisiz kalıyor. Oysa onun da kalbini kırmışlar belli.. Ama göstermemek için korna sesleriyle, anlamsız insan yürüyüşleriyle, cinayetleriyle, tecavüzleriyle kapatıyor yaralarını.
Sen İstanbul'dun, Bense yanında küçük, önemsiz ve ıssız kalmış Ankara.
453 kilometre.
Geleceğim İstanbul.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder