bitti.
Bugün yeni ve tertemiz bi sayfa açtım.
Seni de ateşe attım.
Görmüyormuş gibi yaptım mesela. Önümden geçtin, sevgiline sarıldın ama ben Görmedim. Niye göreyim ki sen okuldaki herkes gibi sıradan bir çocuksun işte.. Öylesine biri..
Arkama bırakmayı kestim yoksa düşecektim. Önüme bakmak istedim gelecek falan hani.
Önümde kapkaranlıktı her şey belirsizdi.
Oysa daha düne kadar sen aydınlatıyordun dünyamı.
Sonra Gördüm seni işte.. Ve herşeyden, herkesten net bir biçimde.. Onlar gibi değildin.
Anladım ki yeni bir sayfa falan yok ortada. Sana takılıp kalmışım ben.
Kendi kendime sordum : Nedendir sana hep dönüşüm?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder